1. Venta Protesix - On the other side of the screen is only emptiness (Urbsounds; 2026) / Venta Protesix - Angoscia metelliana (Deepthroat Records; 2026)
Шифтам по радио станици додека сум на работа (во библиотека) - Канал 103, Stereolab Radio, Jazz FM... Со Venta Protesix се сретнавме, пред неколку години, на негов настап во Буква. Тој продолжува да издава нова музика и ова се две нови изданија на Venta Protesix од 2026 година. Ова е - noise to the core! На првото издание има повеќе разновидност и вариетети во звукот, односно артистот се отклонува од монолитичниот звук, што е карактеристичен за неговите постари изданија, додека второто издание е повеќе монолитично. Но, и за двете овие изданија е карактеристично тоа што се вистински напад и атак на сетилата. Овие изданија би требало да ги задоволат сите оние хард-кор фанатици за ноиз. А секако не треба да се занемари и улогата или елементите на хуморот во овој тип на ноиз музика. Venta Protesix вешто шифта по звучниот спектар, често врз база на лупови, но тоа е само формата, додека содржината и суштината е моќната експлозивност на овој звук, што овој артист често пати има прилики да го тестира и пред различни видови на публика, на неговите чести настапи во живо... Се на се, солидни изданија и секако дека овие изданија ја заслужуваат оценката - 4/5.
2. Dirk Serries + Asmus Tietchens - Die Regeninsel (Attenuation Circuit; 2026)
Ликовите од културната сцена кај нас се поделени во кланови и групички. И се тапшаат меѓу себе - колку убава слика си насликал, колку убава книга си напишал, леле колку е убава оваа претстава... Веројатно не можат да согледаат дека - во различноста е убавината! Па, кога ќе издадете некоја книга, на пример - убаво е тоа да му се допадне и на некој правник, економист, политичар, итн. Две легендарни имиња од светскиот експериментален амбиент и дрон звук - Дирк Сериес (Видна Обмана) и Асмус Титченс и ова е нивна колаборација. Не сум во целост запознаен со пространите дискографии на овие артисти - но кој да биде... Дирк Сериес, на ова издание, е кредитиран со - електрична гитара и аутборд ефекти. А Асумс Титченс е кредитиран со - процесирање. Изградена врз богато процесираните електрично гитарски текстури на Сериес, музиката се открива во експанзивни, восхитувачки дрон / амбиент пејзажи. Додека евокативните, речиси програматски наслови сугерираат повеќе натуралистички режим на слушање, тие оставаат и простор за апстракција, дозволувајќи му на слушателот да се движи слободно помеѓу сликата и чистиот звук. Албумот не е да паднеш во несвест, ама ова се веќе докажани артисти, така што би било глупо да се коментира негативно, а албумот веројатно само се надоврзува на нивните пространи дискографии, означувајќи уште едно камче во денешниот простран мозаик на дрон и амбиент музика. Со сето тоа, ова издание сигурно ја заслужува оценката - 4/5.
3. Arbee - En vain (Chitra Records; 2026)
Јас и театар - магаре и музика! Што знам - можеби треба да видам некоја претстава... Ова е прва средба со Arbee на овие страници (колку што ме држи сеќавањето) - и прв албум на Arbee што го имам преслушано. Изданието е на Chitra Records, што секако значи дека албумот доаѓа во прекрасен омот. Позади Arbee го наоѓаме Метју Ламонтањ, од кого албумот е продуциран и миксан, а за мастерингот е задолжен Дионис Афоничев (Ака Дионисаф), кој е исто така задолжен за мастерингот и на повеќето други (ако не и за сите?!) изданија на Chitra Records. Овој албум сигурно потпаѓа под категоријата на дрон и амбиентална музика, а штом доаѓа од лабелата Chitra Records, тоа е секогаш пријатна музика за слушање. Што правиме без да бидеме прашани. Што правиме без никој да зебележи. Овие нешта, овие активности што ги преземаме, некогаш испаѓаат битни, некогаш бесплодни. Примарно изграден околу исечоци од мелодии текстурирани од модуларниот синтисајзер, овој проект дозволува интроспекција, овозможувајќи му некому да се вовлече во музиката. Извесни детали се манифестираат себеси порано или подоцна. Не е забележано со што е кредитиран Arbee, но претпоставувам дека во целост е лаптоп електроника. Секако, оваа музика не е ништо радикално или револуционерно, во однос на целата дрон продукција денес, но албумот е крајно пријатен за слушање, изведен е со стил и умешност и со сето тоа секако дека ова издание ја заслужува оценката - 4/5.
4. Anja Kreysing + Stefan Strasser - Bruital voyage (Attenuation Circuit; 2026)
Ова е едно од првите изданија на Attenuation Circuit од 2026 година - ' free download '. Со Ања Крејсинг сум соработувал на едно колаборативно издание, таа на ова издание е кредитирана со - армоника и електроники, додека Штефан Штрасер е кредитиран со - гитара и електроники. Ања Крејсинг е артистка од Германија која има чести настапи, во разни импров сетови, а исто така има и голем број на изданија. Конкретно, ова издание е една прекрасна импровизација, од речиси половина час, снимена во Септември, 2025 година. Звуците на армониката и гитарата се процесирани со разни ефекти и во комбинација со електрониката создаваат пејзаж, во кој едни звуци се појавуваат, а други ги снемува. Овие артисти, на ова нивно колаборативно издание, се движат низ густи сонични географии на апстрактни текстури и хармонични траги, кадешто сигналите еродираат, тонски фрагменти се појавуваат и потоа исчезнуваат. Нешто што е типично за овој тип на импров изданија, е дека често тие наликуваат и како саундтрак или филмска музика, особено во овој случај, кога звукот е на посмирената, потивка и поатмосферична страна на звучниот спектар. Речиси половина час од импров сет, спакувано во солиден дизајн на омотот - уште еден солиден чекор, би рекол, за оваа германска артистка, а исто така и за нејзиниот колаборатор на ова издание. Не е ништо посебно ново или револуционерно во однос на други вакви изданија на импровизирана музика, но секако дека е вешто и солидно изведено, а и звучи отприлика како што и очекував. Оценка за изданието - 4/5.
5. LA STPO - Je vous envercifelle (Attenuation Circuit; 2026)
Го преслушав во целост и внимателно ова издание на LA STPO (joint-release од лабелите Attenuation Circuit и KdB Records) и го прочитав во целост екстензивниот текст што оди со него во описот и можам да кажам дека ова издание потпаѓа под етикетата на импровизирана музика, овој пат од поинтензивен тип. Или со други зборови - експериментален рок во спој со соничен перформанс. Тоа до некаде го објаснуваат и самите инструменти, што се искористени за да се отсвири и сними оваа музика. Без да ги спомнуваме имињата на артистите, само би рекол дека како дел од изданието се следните инструменти - тапани, перкусии, бас, виолина, саксофон, кларинет, синтисајзери, водечки вокали и лирики. Станува збор за серии од контрастирачки звучни скејпови, спојувајќи ги инструменталното лебдење, со фрагментирани изговорени зборови и речиси ритуалистички атмосфери. Немам преслушано ниту едно од претходните изданија на овој состав, LA STPO, за да направам споредба, односно ова ми е прво нивно издание што го преслушав. Но, можам да кажам дека изданието ми остави силен впечаток и веројатно уште посилен впечаток оваа музика остава и има кога се слуша отсвирена во живо, на концерт. Мислам дека елементите на експериментален рок или таа етикета е нешто што и додава појак интензитет на оваа музика и ја прави повозбудлива. Со сето тоа, како и со многу повеќе - честитки за лабелата Attenuation Circuit што имаат храброст постојано да изненадуваат со различни стилови и жанрови и се отклонуваат од стандардната дрон шема и секако дека изданието ја заслужува оценката - 4/5.
6. Sebby Kowal - Glowing paradise (Chitra Records; 2026)
Уште едно ново издание од Chitra Records - од 2026 година. Сме се сретнале со Sebby Kowal и претходно, на овие страници, колку што ме држи сеќавањето. ' Glowing paradise ' на Sebby Kowal е еден доста смирен и урамнотежен албум - pure drone! Секоја трака дише со бавни пулсови, топли текстури завиткани во нежни, замаглени нијанси. Еден вид на постојаност што не престанува да се движи, хоризонт што продолжува да се продлабочува, како што слушате. Мислам дека овој опис од лабелата е добар опис за оваа музика. Албумот е продуциран и миксан од Sebby Kowal, а за мастерингот е задолжен Дионис Афоничев (Дионисаф) - сопственикот на лабелата. Има и интервју со Sebby Kowal - што може да се прочита од блогот на Chitra Records - што е дел од сајтот на лабелата. Ова е навистина еден топол албум, составен од 6 траки, релативно кратки, до кај 6 или 7 минути, каде што звуците навистина формираат еден хоризонт од слоеви, кои како што се продлабочуваат, така создаваат слика за некои топли предели - или како што е и самиот наслов на албумот - рај што сјае. Можеби овој албум не нуди ништо ново, во однос на некои по-edgy продукции на дрон музика, што можеа да се слушнат низ годините, а и како да ми фали повеќе варијација во звукот, така што се добива едно по малку монотоно патување - но секако дека звукот е вешто и умешно изведен, а и албумот е релативно краток - па со сето тоа може да се каже дека оценката за овој албум би била - 4/5.
7. Dionisaf & Deep Dive Sound - Paths that forgot the map (Chitra Records; 2026)
Продолжен викенд - да одмориме од работа! Со Dionisaf сме се сретнале и претходно, на овие страници, а ова е негова соработка со Deep Dive Sound (Ака Рафаел Диого). На албумот има вкупно 8 траки, од кои две се соло траки - една на Dionisaf и една на Deep Dive Sound, а другите 6 се колаборации помеѓу нив двајцата. Овој албум убаво се надоврзува на соло изданијата на Dionisaf, кои ги имаме преслушано тука, и стабилно се вгнездува во кралството на дрон звукот и музиката. По многу што, овие траки не отскокнуваат многу од она што е стандардна дрон понуда овие денови, но секако дека се вешто и умешно изведени и компонирани. Звукот станува водич. Од шепотливите ветрови околу Арарат планината во Турција, до песните на Кичва луѓето кои одекнуваат низ Амазон, до ноќниот шум на џунглата додека темницата се буди, секоја од овие снимки носи трага на присуство. Сепак, ова е дрон музика! Теренските снимки се направени од Рафаел Диого во Португалија, Еквадор, Бразил, Џорџија, Тунис, Турција и Колумбија, додека за мастерингот на изданието е задолжен Дионис Афоничев. Албумот, како и секое издание на Chitra, доаѓа во прекрасен дизајн на омотот, кој секако дека сосема соодветствува на карактерот на звукот. Мојот впечаток, колку што го следам, е дека Dionisaf (или Дионис Афоничев) со мерак и големо задоволство ја води оваа лабела - Chitra Records, а покрај главните изданија, тука има и некои пропратни активности, од кои дел можат да се следат од Јутјуб каналот - Chitra Radio, каде што има и некои прекрасни амбиентални миксови, од кои некои баш преслушав периодов.
8. Philippe Neau - 98E - 48*17'21"N - 0*37'21"O (Attenuation Circuit; 2026)
Даниел Големан има една книга - ' Емоционална интелигенција ', а како пар на таа книга оди - ' Фокусираност '. Значи, како пар со интелигенцијата оди - фокусираноста. Со Philippe Neau имам едно колаборативно издание, што го издадоа бугарските Mahorka, пред неколку години, што значи дека запознаен сум со естетиката на овој француски артист. Нема воопшто опис за ова негово ново издание, освен дека Philippe Neau е задолжен за музиката и мастерингот, а тој е исто така кредитиран и со фотографија, додека за дизајнот е кредитиран Emerge (сопственикот на Attenuation Circuit). Ова е звук кој тотално потпаѓа под дрон естетиката, толку извикана во последно време, но ете се уште има артисти кои го негуваат и продуцираат тој звук. Атмосферични тонови, во комбинација со теренски снимки, третирани со ефекти. Ништо револуционерно и groundbreaking, но по преслушувањето можам да заклучам дека ова е сепак еден солиден албум, кој само се надоврзува на денешната продукција на lo-fi дрон. Звуците или луповите се појавуваат и ги снемува, создавајќи фини лебдечки атмосфери, креирајќи звук кој лесно можете и да си го визуализирате, што е во дослух и со другиот интерес на овој француски артист, а тоа е сликарството и дизајнот. Имено, тој покрај со звук, се занимава и со визуелни уметности и создава слики, кои верувам дека повремено и ги изложува на разни изложби. Секој дрон звук има и некоја филозофска позадина, но овој пат се среќаваме со навистина базичен дрон звук, кој само лебди во просторот. За поздрав е продуктивноста на одредени артисти, односно тоа како им успева да создадат толку голем број на дела, така што на таа линија некаде се надоврзува и Philippe Neau, а оценката за ова негово издание овој пат ќе биде - 4/5.
9. Philippe Neau + LR Friberg - To the new you (Mahorka; 2026)
На времето и талентираниот актер и поет Бошко Бозаџиевски (Бог да го прости) ми се јави и ми кажа нешто не баш толку убаво на телефон. Но, сето тоа и онака ќе се заборави. Тоа е дијагнозата за нас Македончињата - проклето, смачкано племе. И со двајцата овие артисти имам мои колаборации - тоа се Philippe Neau и Лин Фриберг (овој пат потпишана како - LR Friberg) - и ова е нивна колаборација. Можам да кажам дека на ова нивно колаборативно издание се мешаат стиловите и на двајцата, односно - металичката димензија на звукот на Philippe Neau со пространоста или спацијалноста на звукот на LR Friberg - резултирајќи во совршена дрон / амбиент музика. Текстуралната згуснатост и засенчените апстракции на Philippe се среќаваат со луминозните амбиенти и трпеливите ритмички пулсови на LR, резултирајќи во звучен свет кој потсеќа на раните пионери на лебдечките електронски пејсажи - пространи, обвиткувачки средини со длабок фокус каде што хармоничното движење бавно се отвора и меките пулсови дејствуваат помалку како битови и повеќе како променливи тектонски рамнини под површината. Philippe Neau е кредитиран со - теренски снимки, амбиент и ефекти, додека LR Friberg е кредитирана со - синтисајзери, амбиент, ефекти, продукција, мастеринг и артворк. Ова е едно солидно издание, ова се некои од артистите кои можеби полека и бавно ги поместуваат границите на современата дрон продукција, нудејќи нешто што има допирни точки со минатото и со традицијата, но исто така и отвора нова перспектива за тоа каде и како би можел да се движи современиот дрон звук во иднина. Со сето тоа, секако дека ова издание ја заслужува оценката - 4/5.
10. Dionisaf - House plants (Chitra Records; 2026)
Уште да не излегувам на настани - ќе ме проголта оваа црна рупа - Скопје - рупа - Црна Рупа! Убаво е да се остане расположен во овој згужван свет, а гледам дека Дионисаф не се замара со настаните што се случуваат наоколу по светот, туку со годините си изгради солидна дискографија со изданија. Ова е еден солиден албум на Дионисаф, кој многу добро ми легна - опуштена и смирувачка дрон музика. А би рекол дека звукот на lo-fi гитарата додава посебен шарм на оваа музика. ' House plants ' оперира како микро-екологија на звукот - со lo-fi гитарата како централен органски организам, нејзините имперфекции функционирајќи како тектурални информации. Винтиџ синтисајзерските падови се поставени како стабилна атмосферична обвивка, постигнувајќи аналогна топлина и нежно чувство за возраст. Овие елементи создаваат тивка внатрешна средина каде што малите сонични движења се акумулираат во контемплативен екосистем - бавна внатрешна клима на топлина, слаби структури и мали честички вибрирајќи во постојаниот воздух. Барем тоа е описот од лабелата. Но, би рекол дека ова е еден од посолидните албуми на Дионисаф. Дрон за тотална релаксација! Ништо ново и револуционерно под дрон и амбиент сонцата, но убаво е да се види кога некој, како Дионисаф, толку стабилно изгради еден каталог од дискографија со свои изданија и со сето тоа секако дека ова издание ја заслужува оценката - 4/5.
